دعوای تقابل یکی از مواردی است که به عنوان دفاع قابلیت استفاده را دارد و چنانچه دعوای تقابل در زمان درست طرح شود بهترین گزینه خواهد بود ولیکن دعوای تقابل دارای آثاری است و هر دعوایی را دعوای تقابل نمی توان دانست و اینکه دعوای تقابل در فرجه قانونی خود می بایست طرح گردد تا بتوان به عنوان دعوای تقابل قابلیت رسیدگی داشته باشد، برای اطلاع داشتن از نحوه طرح دعوای تقابل و چگونگی استفاده از دعوای تقابل و همه آثار قانونی دعوای تقابل مقاله تهیه شده توسط وکیل پایه یک دادگستری از  گروه وکلای رسمی  را مطالعه نمایید. دعوای تقابل چیست؟ دعوای تقابل چه آثاری دارد؟ زمان طرح دعوای تقابل چه زمانی است؟ دعوای تقابل و بایدها و نباید های آن کدام است؟ درباره دعوای تقابل بدانیم.

یکی از طرق دفاع در پرونده ها توسط خوانده دعوای تقابل محسوب می شود و چنانچه این دعوا در جای خود و به صورت درست به کار گرفته شود می تواند بسیار موثر باشد و بر خلاف سایر راه های دفاعی نیاز به دادخواست دارد.
تعریف کلی دعوای تقابل را اینگونه دانست: دعوای تقابل دعوایی است که خوانده محترم تحت شرایط خاصی می تواند در مقابل دعوای طرح شده از سوی خواهان و به منظور رفع آثار حقوقی و قانونی که او را تهدید می نماید انجام دهد که می تواند به جلوگیری به صورت کلی از محکومیت و حتی بر عکس آن گرفتن حکم محکومیت خواهان اقدام نماید.

البته دعوای تقابل دارای شرایطی است که این شرایط را می توان به دو دسته تقسیم نمود:
1- شرایط عمومی دعوای تقابل
2- شرایط اختصاصی دعوای تقابل
1- شرایط عمومی دعوای تقابل: شرایط عمومی دعوای تقابل همان شرایطی است که برای دعوای اصلی نیاز است از جمله ذینفعی، منجز بودن و...
2- شرایط اختصاصی دعوای تقابل: شرایط اختصاصی دعوای تقابل شرایط ویژه ای است که می توان بدین شرح توصیف نمود:
1- اقامه دعوای تقابل تا پایان اولین جلسه دادرسی
2- اقامه دعوای تقابل از سوی خوانده
3- دارای منشأ واحد بودن دعوای اصلی با دعوای تقابل
4- یا ارتباط کامل دعوای تقابل با دعوای اصلی
1- اقامه دعوای تقابل تا پایان اولین جلسه دادرسی: دعوای تقابل می بایست تا پایان جلسه اول دادرسی صورت پذیرد و نیز می تواند تا قبل از جلسه نیز اقدام نماید، توجه داشته باشیم با جمع شرایط مذکور خوانده فقط حق خواهد داشت اقامه دعوای تقابل نماید و نمی تواند در قالب دعوای تقابل مطالبه نمود برای مثال خواهان مطالبه یک فقره چک از خوانده داشته باشد و خوانده به استناد مطالبه سفته بخواهد دعوای تقابل طرح نماید.
2- اقامه دعوای تقابل از سوی خوانده: مستند به ماده 141 قانون آیین دادرسی مدنی که به خوانده اختیار داده است تا در مقابل ادعاهای خواهان اقامه دعوا نماید و چنین دعوایی را دعوای تقابل می نامند پس نتیجه آنکه دعوای تقابل می بایست الزاماً از سوی خوانده دعوا صورت پذیرد.
3- دارای منشأ واحد بودن دعوای اصلی با دعوای تقابل: زمانی خوانده دعوا حق خواهد داشت تا در مقابل دعوای خواهان اقامه دعوای تقابل نماید که دعوا در حال طرح با دعوای اصلی ناشی از یک منشأ باشد.
منشأ دعوا رابطه حقوقی مشخص شده ای است که بر قانون مبتنی است و بر همین اساس خواهان خود را محق در مطالبه می داند به طور مثال موجر دادخواست تقدیم دادگاه یا شورای حل اختلاف نموده به خواسته مال الاجاره معوقه علیه مستأجر و در مورد اجاره، مستأجر در این دعوا خوانده محسوب می گرددو در مقابل دعوای طرح شده علیه خود می تواند اقامه دعوا بنماید جهت مطالبه هزینه هایی که به دستور موجر و یا مطابق قرارداد اجاره پرداخت نموده است و حال چون این دعوا و دعوای خواهان که مال الاجاره است از یک منشأ یعنی همان عقد اجاره سر چشمه می گیرد و با وجود سایر شرایط دعوای تقابل باشد.
4- یا ارتباط کامل دعوای تقابل با دعوای اصلی: زمانی خوانده دعوا حق خواهد داشت تا در مقابل دعوای خواهان اقامه دعوای تقابل نماید که دعوا در حال طرح با دعوای اصلی ناشی از یک منشأ نباشد ولی ارتباط کامل داشته باشد.
ارتباط کامل بدین معنا است که اتخاذ تصمیم در هر یک از پرونده ها موثر در پرونده دیگر نیز باشد برای مثال خریدار یک دستگاه اتومبیل به استناد یک قرارداد عادی فی مابین خود و مالک دادخواستی تقدیم دادگاه نماید به خواسته الزام به تنظیم سند رسمی و فروشنده که خوانده دعوا می باشد در مقابل استرداد همان اتومبیل را مطالبه نماید که این دعوا با وجود سایر شرایط می تواند دعوای تقابل باشد چرا که با دعوای اصلی ارتباط کامل دارد.
نکته: دعاوی تهاتر، صلح، فسخ، رد خواسته و امثال آن که برای دفاع از دعوای اصلی اظهار می گردد دعوای تقابل نیست و نیاز به تقدیم دادخواست ندارد.

افرادی هستند که در دادگاه ها مدعی وکیل بودن و اشتغال به شغل شریف وکالت را دارند، حال چگونه و چطور بدانیم شخصی را که به آن رجوع نموده ایم وکیل یا وکلای دادگستری هستند و یا افراد سودجو، یکی از راه های شناخت وکیل یا وکلای دادگستری جدای از طرز لباس پوشیدن وکیل دادگستری می تواند آرمی فلزی می باشد که وکلای دادگستری بر سینه خود دارند ولی البته به یاد داشته باشید وکیل یا وکلای دادگستری از طریق سایت های معتبر همچون سایت کانون وکلای دادگستری نیز قابلیت تشخیص دارند ولی بهترین راه برای شناخت وکیل پایه یک دادگستری و یا کارآموز وکالت، رویت پروانه وکالت آنها است که از سوی کانون وکلای دادگستری صادر شده است.

روابط عمومی  گروه وکلای رسمی