هنگامي كه شما منافع مال خود را برای هميشه صرف امر مشخصی می نماييد، اصطلاحاً گفته می شود كه مال موردنظر «وقف» گرديده است.
«وقف» در لغت به معنای دست نگاه داشتن و متوقف كردن است  و در اصطلاح حقوقی به معنای متوقف كردن انتقال مالكيت می باشد.
وقتی وقف نسبت به يک مال انجام می شود، مالک ديگر نمی تواند مجدداً آنرا به مالكيت خود بازگرداند، هيچ كس حق ندارد مال مورد وقف را بفروشد مگر در شرايط بسيار استثنايی كه قانونگذار تعيين نموده است.
كسی كه مال خود را وقف ميكند «واقف» و  مالی كه وقف می شود را  «مال موقوفه» و اشخاصی كه از منافع وقف بهره مند می گردند را «موقوفٌ عَليهم» می نامند و مسئول اداره كردن موقوفه نيز «متولی» ناميده می شود.

وقف بر دو نوع است:
1- وقف خاص
2- وقف عام

1- وقف خاص: هنگامی كه مطابق نظر واقف، افراد بهره بردار از موقوفه، افراد مشخص و معينی باشند، آنرا وقف خاص می نماند. مثلاً فردی باغ خود را وقف فرزندان خود و نسل های بعد ايشان می نمايد تا از ميوه و محصولات آن استفاده نمايند.
2- وقف عام: هنگامی كه استفاده كنندگان از موقوفه عموم مردم و افراد بی شمار باشند، آنرا وقف عام می نامند، مثلاً برای ساختن مسجد يا مدرسه و يا بيمارستان وقف می نمايد تا عموم مردم از آن بهره مند گردند.


روابط عمومی گروه وکلای رسمی