دفاع در قبال دعوی زوج به خواسته منع اشتغال زوجه بدین شرح است..؟
1- در مواردی ممکن است دعوایی به طرفیت شما مبنی بر منع اشتغال از کاری است که فی الحال به آن اشتغال دارید طرح گردد.
برای دفاع در قبال چنین دعوایی، باید حتماً به مفاد سند نکاحیه دقت داشته باشید؛ زیرا چنانچه در قسمت مربوط به شغل زوجه، موکل خانه دار معرفی نشده و به شاغل بودن وی تصریح شده باشد، در این صورت اگر حرفه زوجه در حال حاضر همان شغلی است که در زمان اجرای صیغه عقد نکاح در سند نکاحیه قید شده است؛ در این صورت دفاع در قبال دعوی مطروحه از ناحیه زوج آن خواهد بود که زوج «خواهان» در زمان انعقاد عقد نکاح بر شاغل بودن زوجه عالم بوده و وی را با همین وصف به عقد نکاح خویش در آورده است و این امر بدان معناست که زوج از بدو شروع زندگی مشترک بر احتمال استمرار اشتغال به کار زوجه آگاه بوده و می توانسته چنین موضوعی را پیش بینی نماید.

2- در صورتی هم که زوجه در زمان انعقاد عقد نکاح فاقد شغل بوده و بعد از ازدواج شروع به کار کرده باشد، باید در مقام دفاع به دو موضوع توجه کرد و دفاعیات را بر مبنای این دو موضوع مطرح نمود:
الف- آنکه زوج در صورتی می تواند زوجه را از ادامه اشتغال به کار منع کند که به موجب ماده 1117 قانون مدنی، حرفه زوجه منافی مصالح خانوادگی یا حیثیات خود زوجه باشد، در غیر این صورت اصولا حقی برای زوج دایر بر ایجاد ممنوعیت برای زوجه از ادامه اشتعال به شغل یا حرفه معین ایجاد نشده و چنین دعوایی محکوم به بطلان خواهد بود.
ب- در صورتی هم که زوج مدعی منافات داشتن حرفه زوجه با مصالح خانوادگی یا حیثیات خود زوجه است، نکته مهم و قابل توجه، مدت زمان اشتغال زوجه به حرفه ای است که زوج مدعی منافات داشتن آن با مصالح خانوادگی است؛ زیرا در صورتی که زوجه مدتی نسبتاً طولانی را به آن حرفه اشتغال داشته و این امر مورد ایراد و اعتراض زوج نیز واقع نشده، دفاعاً باید عنوان نمود که اشتغال طولانی مدت زوجه به کار و عدم مخالفت زوج با آن در طول دوره اشتغال اولاً: بیانگر رضایت زوج از اشتغال به کار زوجه است و ثانیاً: مثبت آن است که زوج در تمامی مدت گذشته قائل به وجود منافاتی بین اشتغال زوجه به کار و حرفه معین با مصالح خانوادگی یا حیثیات خود زوجه نبوده است واین امر فی حد ذاته اماره ای  بر عدم تأثیر اشتغال زوجه بر مصالح خانوادگی و حیثیات وی است.

روابط عمومی گروه وکلای رسمی