ماده 98 قانون آیین دادرسی مدنی تجویز نموده است که خواهان خواسته خود را كه در دادخواست تصریح كرده در تمام مراحل دادرسی كم كند؛ لیکن افزودن خواسته یا تغییر نحوه دعوا یا تغییرخواسته یا درخواست را درصورتی ممكن دانسته است كه با دعوای طرح شده مربوط بوده و منشاء واحدی داشته باشد و تا پایان اولین جلسه آن را به دادگاه اعلام كرده باشد.
آنچه که از مفاد ماده 98 قانون آیین دادرسی مدنی بر می آید آن است که افزایش خواسته، اختصاص به دعاوی مالی دارد و خواهان نمی تواند در دعوایی که خواسته آن غیر مالی است، چیزی را تحت عنوان افزایش خواسته، به خواسته خویش بیفزاید. از این رو خواهان در دعاوی غیر مالی صرفاً می تواند خواسته خویش را بر مبنای شرایط مندرج در ماده 98 قانون بالایاد تغییر داده یا نحوه دعوی را تغییر دهد لیکن نمی تواند خواسته دیگری را به خواسته خویش به عنوان دعوی غیرمالی بیفزاید.
به عنوان مثال خواهان نمی تواند متعاقب طرح دعوی اثبات نسب به طرفیت وراث متوفی، تنفیذ وصیت نامه عادی همان متوفی را نیزبه خواسته خویش بیفزاید و این امر مستلزم طرح دعوایی مجزی از دعوی اثبات نسب است.
از این رو چنانچه در مقام وکیل خواهان، دعوایی غیر مالی را در محاکم حقوقی مطرح کرده باشیم و تا قبل از جلسه رسیدگی، موکل خواسته دیگری در همان راستا داشته باشد و یا به عنوان وکیل خواهان تشخیص دهیم که ضروری است موضوع دیگری نیز در قالب خواسته مطرح شود؛ ضروری است که دادخواست مجزا و دعوی مستقل دیگری طرح نمائیم و چنانچه وکیل خوانده دعوی غیرمالی باشیم و در جلسه اول دادرسی با اعلام مراتب افزایش خواسته از ناحیه خواهان یا وکیل وی مواجه شویم، باید با طرح این ایراد که افزایش خواسته مختص به دعاوی مالی است و ادعای جدید در دعاوی غیرمالی ملازمه با طرح دعوی مستقل دارد، از دادگاه مرجوع الیه رد درخواست افزایش خواسته را بنمائیم.



روابط عمومی گروه وکلای رسمی