جناب آقای وکیل بهمن کشاورز
رئیس محترم اتحادیه سراسری کانون های وکلای دادگستری ایران (اسکودا)

با عرض سلام و تحیات

 احتراماً با نزدیک شدن به زمان تمدید پروانه های وکالت، مشکل هر ساله همکاران جوان و خاصه کارآموزان وکالت در مباحث مالیاتی خود را نمایان می سازد. رایزنی های مختلف با نهادهای ذی ربط در این خصوص نیز؛ تاکنون بی نتیجه بوده است. لذا حداقل کانون های وکلا می باید از ظرفیت های قانونی در جهت حمایت از کارآموزان وکالت بهره‌ ببرند. اولین و مهمترین اقدام در این باره تبیین و تشریح ماهیت «کار آموزی وکالت» است؛ که تفاوت فاحش و برجسته ای بین «وکیل» با «کارآموز وکالت» وجود دارد.

در حالی که فعالیت های وکیل دادگستری عبارت است از: تنظیم لایحه، دادخواست، شکوائیه، مطالعه پرونده، دریافت حق الوکاله، خدمات مشاوره ای، نظارت بر تنظیم قراردادهای مختلف و...؛ فعالیت های «کارآموز وکالت» شامل: شرکت در جلسه های توجیهی، انجام کارهای ارجاعی از سوی دادسرا، دادگاه، اداره معاضدت و کمیسیون های کانون وکلا، تهیه گزارش های کار آموزی، دریافت «حق الزحمه»، شرکت در جلسات دادرسی الزامی در دادگاه های حقوقی و کیفری و تهیه گزارش از پرونده های مذکور و ... می باشد.

نیک آگاه هستید تا زمانی که فرد «سوگند وکالت» را پس از قبولی در اختبار و  مطابق تشریفات خاص و در حضور افراد ویژه؛ اداء ننماید «وکیل» محسوب نخواهد شد. ضمن آنکه ماده ۳۷ آیین نامه شرح وظایف کارآموزان وکالت کانون وکلای دادگستری مرکز؛ ممنوعیت استفاده از عنوان «وکیل» را برای کار آموزان وکالت بیان کرده است. ایضاً در همین راستا و ذکر تفاوت کار آموز وکالت  با وکیل؛ ماده ۴۶ آیین نامه لایحه قانونی استقلال کانون وکلای دادگستری مصوب ۱۳۳۴ اشعار می دارد: «مادام که کارآموز دوره کارآموزی را طی نکرده و پروانه وکالت مستقل به وی داده نشده نام او در فهرست اسامی وکلا درج نخواهد شد.»

بر همین سیاق میتوان به مواد دیگری از همین آیین نامه از جمله مواد ۲۸،۴۳،۸۰ و ماده یک ،دو  و تبصره ۳ قانون کیفیت اخذ پروانه وکالت دادگستری همچنین ماده ۲۱ نظامنامه قانون وکالت مصوب ۱۳۱۶ اشاره نمود.

اما آنچه مطمح نظر این مرقومه است توجه و استفاده از ظرفیت قانونی ماده ۳۸ آیین نامه لایحه قانونی استقلال کانون وکلای دادگستری است. این ماده مقرر داشته است: «انجام تکالیف کارآموزی افتخاری و مجانی است ولی از کارهایی که کارآموز خود قبول می نماید و تحت نظر وکیل سرپرست انجام می دهد می تواند 《حق الزحمه》 از صاحب کار دریافت نماید.»
مشاهده می شود که مطابق این حکم، کار آموز وکالت مستحق «حق الزحمه» می باشد و نه «حق الوکاله» و اصل بر مجانی بودن فعالیت «کارآموز وکالت» است.
حال جای سوال است چرا در وکالت نامه های مخصوص کارآموزان وکالت که توسط کانون ها چاپ می گردد بجای «حق الزحمه و ترتیب پرداخت»؛ عبارت «حق الوکاله و ترتیب پرداخت» قید شده است، مگر نه آنکه کار آموزان وکالت مطابق مقررات مذکور استحقاق «حق الزحمه» را دارند که با حق الوکاله متفاوت است.
بنابراین و بنا بر عرایض پیش گفته و در جهت نشان دادن تفاوت فعالیت های وکالتی با فعالیت های کار آموزی وکالت مستدعی است در وکالت نامه های مخصوص کارآموزان؛عبارت «حق الزحمه و ترتیب پرداخت» در قسمت مربوطه درج گردد.
پیشاپیش از حسن توجه و عنایت آن مقام محترم نهایت قدردانی را داریم.

با تجدید احترام
مسعود حاجیانی و سید مرتضی رضوی وکلای پایه یک دادگستری

روابط عمومیگروه وکلای رسمی